| 

Strona główna
|
Mapa serwisu
|
Kontakt
Element wykonany w technologii Flash. Do prawidłowego działania zainstaluj FlashPlayer
Powiat Leski | Turystyka
2008-04-25
Szlaki rowerowe „Greenway Karpaty Wschodnie - Zielony Rower – Bieszczady”

Łącznie: 350 km szlaków rowerowych

R-61 - „Greenway Karpaty Wschodnie”

Przebieg trasy: Granica Państwa (0,00 km) – Krościenko(3,4 km) – Brzegi Dolne (9,0 km) – Łodyna (12,1 km) – Wańkowa (22,5 km) – Olszanica (27,2 km) – Bezmiechowa (35,3 km) – Lesko (42,5 km) – Glinne (45,5 km) – Zwierzyń (49,5 km) – Myczkowce (52,8 km) – Bóbrka (56,9 km) – Solina (60,2 km) – Myczków (64,5 km) - Polańczyk (65,3 km) – Wołkowyja (72,0 km) – Bukowiec (75,7 km) –Terka (78,0 km) – Dołżyca (90,3 km) – Cisna (93,2 km) – Majdan (95,2 km) - Roztoki Górne (103,2 km) - Granica Państwa (104,9 km).

Długość szlaku: 105 km. Kolor zielony


Mapka szlaków rowerowych - proszę kliknąć aby powiększyć

1A – „Przełęcz Żebrak” Cisna

Przebieg szlaku: Cisna (0,00 km) – Majdan (1,9 km) – Żubracze (20,6 km) – Maniów (27,9 km) – Wola Michowa (30,0 km) – Przełęcz Żebrak (35,7 km) – Rabe (37,8 km) – Kołonice(44,2 km) – Jabłonki (50,0 km) – Cisna (54,0 km)

Długość szlaku: 54 km. Kolor niebieski

 2A - „Rabe” Baligród

Przebieg szlaku: Baligród (0,0 km) – Mchawa (4,0 km) – Kiełczawa (7,3 km) – Kalnica (9,5 km) – Sukowate (14,0 km) - Rabe (19,0 km) – Kołonice (27,3 km) – Bystre (33,3 km) – Baligród (36 km)

Długość szlaku: 36 km. Kolor niebieski

3A – „Solina” Solina

Przebieg szlaku: Polańczyk (0,0 km) – Wołkowyja (6,7 km) – Górzanka (7,3 km) – Bereźnica Wyżna (15,0 km) – Berezka (21,0 km) – Myczków (23,0 km) – Polańczyk (24,0 km)

Długość szlaku: 24 km. Kolor niebieski

4A – „Wokół Żukowa” Olszanica

Przebieg szlaku: Olszanica (0,0 km) – Uherce Mineralne (4,3 km) – Orelec (7,5 km) – Bóbrka (11,3 km) – Łobozew (18,6 km) – Ustjanowa Dolna (22,5 km) – Stefkowa (24,3 km) – Olszanica (30,0 km)

Długość szlaku: 30 km. Kolor niebieski

4B – „Zatoka Teleśnicka”

Przebieg szlaku: Łobozew Dolny (0,0 km) – Łobozew Górny (1,4 km) – Teleśnica Oszwarowa (4,5 km)  – Zatoka Teleśnicka (5,5 km)

Długość szlaku:5,5 km. Kolor niebieski

5A – „Wzgórze Gruszka” Lesko

Przebieg szlaku: Lesko (0,0 km) – Huzele (5,8 km) - Łączki (6,6 km) – Hoczew (10,6 km) – Zahoczewie (17,1 km) – Mchawa (21,1 km) – Kalnica (22,7 km) – Serednie Wielkie (29,9 km) – Łukowe (34,1 km) – Tarnawa Górna (36 km) – Huzele (41,8 km) – Lesko (46,0 km)

Długość szlaku: 46 km. Kolor niebieski

   

5B – „Góry Słonne” Lesko

Przebieg szlaku: Lesko (0,0 km) – Łukawica (4,0 km) – Załuż (12,1 km) – Wujskie (13,1 km) – Tyrawa Wołoska (23,5 km) – Rakowa (26,9 km) – Wańkowa (35,6 km) – Olszanica (38,6 km) – Uherce Mineralne (44,6 km) – Glinne (48,0 km) – Jankowce (50,0 km) – Lesko(54 km)

Długość szlaku: 54 km. Kolor niebieski

6A – „Okolice Ustrzyk Dolnych” Ustrzyki Dolne

Przebieg szlaku: Ustrzyki Dolne (0,0 km) – Brzegi Dolne (4,6 km) – Łodyna (6,6 km) – Leszczowate (14,5 km) – Brelików (16,9 km) – Ropienka (19,9 km) – Ropienka Górna (21,6 km) – Młyny (37,2 km) – Krościenko (39,4 km) – Stebnik (49,9 km) – Bandrów Kolonia (50,2 km) – Jałowe (53,6 km) – Hoszów (59,1 km) – Hoszowczyk (62,1 km) – Równia (65,3 km) – Ustrzyki Dolne (70,0 km)

Długość szlaku: 70 km. Kolor niebieski

7A – „Czarna” Czarna

Przebieg szlaku: Czarna (0,0 km) – Polana (7,8 km) – Skorodne (12,3 km) – Kaczmarewka (16,8 km) – Lipie (20,5 km) – Michniowiec, Bystre (25,6 km)  – Czarna (30 km)

Długość szlaku: 30 km. Kolor niebieski

7B – „Olchowiec” Czarna

Przebieg szlaku: Polana (0,0 km) – Wańka Dział (3,2 km) – Serednie Małe (3,8 km) – Olchowiec (12,1 km) – Chrewt (14,9 km) – Polana (25,0 km)

Długość szlaku: 25 km. Kolor niebieski

8A – „Otryt i Dolina Sanu” Lutowiska

Przebieg szlaku: Lutowiska (0,0 km) – Smolnik (3,0 km) – Wańka Dział (15,0 km) – Rezerwat „Hulskie” (17,3 km) – Sękowiec (23,0 km) – Rezerwat „Krywe” (31,9 km) – Studenne (34,7 km) –– Tworylczyk (37,5 km) – Zatwarnica (53,3 km) – Nasiczne (65,2 km) – Dwernik (68,2 km) – Pszczeliny (84,3 km) – Widełki (86,4 km) – Muczne (94,8 km) – Rezerwat „Zakole” (99,1 km) – Procisne(108,5 km)  – Smolnik (111,5 km) – Lutowiska – (118,0 km)

Długość szlaku: 118 km. Kolor niebieski

9A – „Sine Wiry” Cisna

Przebieg szlaku: Cisna (0,00 km) – Dołżyca (3,1 km) – Przysłup(7,8 km) – Kalnica (12,1 km) – Rezerwat „Sine Wiry” (24,7 km) - Polanki (26,0 km) – Buk (27,9 km) – Dołżyca (32,4 km) – Cisna (35,0 km)

Długość szlaku: 35 km. Kolor niebieski

10A – „Śladami dawnych wsi pogranicza” Wojtkówka

Przebieg trasy: Wojtkówka (0,0 km) – Jureczkowa (3,0 km) – Kwaszenina (8,2 km) – Arłamów (12,6 km) - Jamna Górna (14,2 km) - Jamna Dolna (19,0 km) – Trójca (22,4 km) – Łomna (25,8 km)– Grąziowa (29,9 km) – Wojtkowa (33,0 km)– Wojtkówka (35 km)

Długość szlaku: 35 km. Kolor niebieski ( trasa historyczno – przyrodnicza)

10B – „Rezerwat Chwaniów”

Przebieg szlaku: Wojtkówka (0,0 km)– Jureczkowa (3,0 km) - Ścieżka dendrologiczno - edukacyjna „Drzewa parku podworskiego w Jureczkowej (6,0 km) - Rezerwat „Chwaniów” (10,2 km) – Chwaniów (13,0 km) – Wojtkówka (15,0 km)

Długość szlaku: 15 km. Kolor czerwony ( trasa przyrodniczo – edukacyjna)

10C – „Rezerwat Na Opalonym”

Przebieg szlaku: Wojtkówka (0,0 km) – Jureczkowa (3,0 km) – Braniów (4,8 km) - Rezerwat „Na Opalonym” (7,0 km)  – Grąziowa (14,8 km) – Wojtkowa (17,9 km) – Wojtkówka (20,0 km)

Długość szlaku: 20 km. Kolor czerwony ( trasa przyrodnicza)

 

Szlaki łącznikowe:

Kalnica – Widełki

Przebieg szlaku: Kalnica (0,0 km) – Smerek (1,5 km) – Wetlina (6,0 km) – Brzegi Górne (14,0 km) – Ustrzyki Górne (22,0 km) – Bereżki (25,0 km) – Widełki (30,0 km)

Długość szlaku: 30 km. Kolor czarny

Hoszów – Czarna

Przebieg szlaku: Hoszów (0,0 km) – Zadwórze (1,0 km) – Rabe (3,0 km) - Żłobek (7,0 km) –– Czarna (9,0 km)

Długość szlaku: 9 km. Kolor czarny.

Lutowiska – Kaczmarewka

Długość szlaku: 2 km. Kolor czarny

Baligród – Górzanka

Przebieg szlaku: Baligród (0,0 km) – Stężnica (2,5 km) – Radziejowa (4,0 km) – Wola Górzańska (8,0 km) – Górzanka (11,0 km)

Długość szlaku: 11 km. Kolor czarny

Ustrzyki Dolne – Ustjanowa Górna

Przebieg szlaku: Ustrzyki Dolne (0,0 km) – Ustjanowa Górna(3,0 km) – Ustjanowa Dolna (6,0 km)

Długość szlaku: 6 km. Kolor czarny

Przełęcz Szczycisko – Sine Wiry

Długość szlaku: 4,5 km. Kolor czarny

Szlaki rowerowe Extreme Bieszczady”

Bieszczadzkie szybowisko

Przebieg szlaku: Lesko (0,0 km) – Jankowce (3,0 km) – Bezmiechowa Dolna (6,0 km) – Bezmiechowa Górna (8,0 km) – Rudenka (14,0 km) – Uherce Mineralne (3,0 km)

Długość szlaku: 17 km. Kolor szlaku czerwony

Wzdłuż Sanu i Jeziora Myczkowieckiego

Przebieg szlaku: Glinne (0,0 km) – Czulnia (2,4 km) – Rezerwat „Las Średniej Wsi” (5,4 km)  – Rezerwat „Przełom Sanu pod Grodziskiem” (10,4 km) – Zwierzyń (13,4 km) – Kwaśnica (16,6 km) – Zasań (20,0 km) – Solina (21,0 km)

Długość szlaku: 21 km. Kolor czerwony

Rezerwat „Olsza kosa w Stężnicy”

Przebieg szlaku: Średnia Wieś (0,0 km) – Bachlawa (1,0 km) – Żerdenka (5,2 km) – Żernica Wyżna (9,4 km) – Bereźnica Wyżna (14,4 km)– G. Markowska (15,2 km) – Rezerwat „Olsza Kosa w Stężnicy” (16,2 km) – Baligród (18,2 km)

Długość szlaku: 18 km. Kolor szlaku czerwony

Przez Gruszkę

Przebieg szlaku: Łukowe (0,0 km) – Olchowa (4,2 km) – Czekaj (5,6 km) – G. Gruszka (7,2 km) – G. Makówka (10,2 km) – Tarnawa Dolne (11,6 km) – Łysa Góra (13,8 km) – Wielopole (15,3 km)– Pod Klasztorem (16,1 km)  – Postołów (19,0 km)

Długość szlaku: 19 km. Kolor szlaku czerwony

Przez Żuków

Przebieg szlaku: Uherce Mineralne (0,0 km) – G. Żuków (4,4 km) – G. Za Garbem (8,0 km) – Bazyle (10,1 km) – Bóbrka (11,0 km)

Długość szlaku: 9 km. Kolor szlaku czerwony

Nad bieszczadzkimi kopalniami

Przebieg szlaku: Łodyna (0,0 km) – Mosty (4,0 km) – Brelików (9,0 km)

Długość szlaku: 9 km. Kolor czerwony

Koroną Ustrzyk Dolnych i Równi

Przebieg szlaku: Ustrzyki Dolne (0,0 km) – G. Kamienna Laworta (4,4 km) – G. Mały Król (11,0 km) – Ustjanowa Górna (13,1 km) – G. Holica (16,0 km) – G. Kiczera (22,0 km) – Hoszów (26,0 km) – Hoszowczyk (27,1 km) – G. Gromadzyń (28,5 km) – Ustrzyki Dolne (30,0 km)

Długość szlaku: 30 km. Kolor szlaku czerwony

W królestwie żubrów

Przebieg szlaku: Czarna (0,0 km) – Czarna Dolna (4,2 km) – Harwaty (5,6 km) – Wola Sokołowa (9,2 km) – Bukowina (10,4 km) – Daszówka (12,6 km) – G. Stożek (16,7 km) – G. Łabiska ( 17,8 km) – Dolina Paniszczówki 23,2 km) - Chrewt (25,0 km)

Długość szlaku: 25 km. Kolor czerwony

Bieszczadzkie torfowiska

Przebieg szlaku: Muczne (0,0 km) – Tarnawa Niżna (10,0 km) – Torfowisko Dźwiniacz (15,5 km) – Czerenna  (20,0 km) – Malekiszki (21,0 km) – Muczne (22,0 km)

Długość szlaku: 22 km. Kolor szlaku czerwony

Pod Połoniną Caryńską

Przebieg szlaku: Nasiczne (0,0 km) – Przełęcz Nasiczniańska (2,3 km) – Caryńskie (5,2 km) – Przysłup Caryński (7,0 km)– Bereżki (10,0 km)

Długość szlaku: 10 km. Kolor czerwony

Opis szlaku

Region Bieszczadów z Rezerwatem Biosfery “Karpaty Wschodnie” - pierwszym trójstronnym rezerwatem UNESCO na świecie - wyróżnia się niezwykłą różnorodnością przyrodniczo-kulturową. Spotkamy tu rozległe obszary lasów naturalnych i jedne z ostatnich ostoi dzikiej karpackiej przyrody, w tym dużych drapieżników. Osobliwości środowiska przyrodniczego łączą się tu z bogactwem kultury i tradycji. Od stuleci region ten był miejscem stykania się różnych kultur, narodów i grup etnicznych – Wołochów, Łemków, Bojków, Polaków, Słowaków i Ukraińców. Dziś jego wyjątkowy krajobraz tworzy piękna drewniana architektura świecka i sakralna oraz tradycje rolnicze i pasterskie. W tym małym, zagubionym zakątku Europy Środkowo-Wschodniej przyroda i historia Karpat Wschodnich łączą ze sobą trzy sąsiednie kraje. Słabo zaludniony i stosunkowo nienaruszony przez człowieka Rezerwat Biosfery zyskał miano “Królestwa Przyrody”. Region porastają największe w Europie kompleksy naturalnych lasów bukowych i zespoły łąkowe zwane połoninami, tak charakterystyczne dla krajobrazu Karpat Wschodnich. Spotyka się tu liczne endemity wschodniokarpackie oraz gatunki flory zagrożone wyginięciem w pozostałej części Europy. Rezerwat stanowi schronienie dla dużych drapieżników, jak niedźwiedź brunatny, wilk i ryś; ma tu też swoją ostoję orzeł przedni, jeleń europejski, a także reintrodukowane gatunki jak: żubr, koń huculski i bóbr. Międzynarodowy szlak rowerowy R-61 „Greenway Karpaty Wschodnie” należy do sieci szlaków dziedzictwa przyrodniczo – kulturowego, zwanych GREENWAYS. Są to produkty turystyczne realizowane wzdłuż „zielonych korytarzy” (rzek, tradycyjnych, historycznych tras handlowych, naturalnych korytarzy przyrodniczych etc.), które łączą regiony, atrakcje turystyczne oraz lokalne inicjatywy. Ich celem jest rozwój turystyki przyjaznej dla środowiska, promocja regionów, ich atrakcji przyrodniczych i kulturowych oraz lokalnych produktów, pobudzanie współpracy międzyregionalnej a także wspieranie ochrony dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego. Przebiega przez teren trzech krajów okrążając Międzynarodowy Rezerwat Biosfery Karpaty Wschodnie oraz łącząc kilka obszarów chronionego krajobrazu oraz kilkanaście mniejszych pętli rowerowych W Atlasie pokazana jest tylko polska część trasy Greenway Karpaty Wschodnie dlatego, że jest ona szczegółowo oznakowana. “Zielony rower - Bieszczady” jest polskim elementem Greenway Karpaty Wschodnie i łączy najpiękniejsze zakątki regionu – atrakcje przyrodnicze i kulturowe, warsztaty twórców ludowych (garncarzy, tkaczy, rzeźbiarzy), galerie oraz lokalne inicjatywy na rzecz ochrony dziedzictwa Bieszczadów. Podróżując szlakiem można poznać oryginalne przedsięwzięcia z zakresu ekoturystyki i wspierania lokalnego rzemiosła, zobaczyć pracownię tkacką przy szkole w Polanie albo warsztaty ceramiki artystycznej przy gospodarstwie agroturystycznym w Jankowcach i Bóbrce. Warto zaglądnąć do Zatwarnicy, gdzie przy starej chacie bojkowskiej powstaje ośrodek zrównoważonego rozwoju i modelowe gospodarstwo ekologiczne promujące wyroby rzemieślnicze, artystyczne i kulinarne Bieszczadów. Dużą atrakcją może być udział w regionalnych imprezach i jarmarkach – np. festiwalu “Bojkowiana” lub Jarmarku Agroturystycznym - na których z pewnością nie zabraknie regionalnej kuchni, muzyki i atmosfery bieszczadzkich kresów. Szlaki rowerowe „Zielony Rower Bieszczady” i „Extreme Bieszczady” przebiegają przez teren gmin: Cisna, Baligród, Solina, Lesko, Olszanica, Ustrzyki Dolne, Czarna, oraz Lutowiska. Prowadzone są utwardzonymi drogami. Przeznaczone głównie dla rowerowej turystyki rodzinnej, wchodzą w system szlaków „Greenway - Karpaty Wschodnie”. Mieszkając w gospodarstwach agroturystycznych można wziąć udział w warsztatach garncarskich, tkackich, bibułkarskich czy wikliniarskich, można zapoznać się z technologią produkcji papieru czerpanego czy też uczestniczyć w tradycyjnym procesie wypieku chleba w piecu chlebowym. Liczne stadniny koni zapraszają do odpoczynku w siodle. Największe jezioro zaporowe w Polsce – jezioro Solińskie - kusi możliwością skorzystania z różnorodnych form odpoczynku nad wodą. Gospodarstwa agroturystyczne w Bieszczadach gwarantują wygodny nocleg, często z domowym jedzeniem - za przyzwoitą cenę. Gościnność mieszkańców tych terenów wynagrodzi trudy wyprawy i dostarczy nowych, niezapomnianych wrażeń.

Atrakcje przyrodnicze na bieszczadzkich trasach

Bieszczadzki Park Narodowy

Bieszczadzki Park Narodowy jest trzecim co do wielkości parkiem narodowym w Polsce, położonym  przy granicy z Republiką Słowacką i Ukrainą. BdPN jest jednym z nielicznych w Europie obszarów górskich, o dobrze zachowanej rodzimej florze i faunie. Na dużych przestrzeniach występują naturalne zespoły leśne i nieleśne, którym towarzyszą liczne zbiorowiska roślinne o charakterze półnaturalnym porastające tereny dawnych wsi (tzw. kraina dolin). Bieszczadzki Park Narodowy reprezentuje przyrodę Karpat Wschodnich. Posiada wyjątkowe wartości przyrodnicze i krajobrazowe. Obejmuje Bieszczady Zachodnie z głównym szczytem Tarnicą (1346 m). Dużą osobliwość stanowią bezleśne grzbiety zwane połoninami (Połonina Caryńska, Połonina Wetlińska, Bukowe Berdo, Połonina Bukowska). Bieszczadzkie lasy to lasy mieszane z bukiem karpackim, jaworem, jodłą i świerkiem. Do gatunków endemicznych w Bieszczadzkim Parku Narodowym należą: olcha kosa, trzcinik leśny. Świat zwierząt jest bardzo bogaty. Z ssaków występują żubr, niedźwiedź brunatny, żbik, wilk, ryś, jeleń. Logo Parku to wymieniony wyżej ryś.

Parki Krajobrazowe

Park Krajobrazowy Gór Słonnych - obejmuje północne fragmenty Gór Sanocko - Turczańskich przechodzących w Pogórze Przemyskie. Park obejmuje swoim obszarem typowe dla Karpat Wschodnich pasma górskie: Gór Słonnych i Chwaniowa. Przez południowo - wschodnią część Parku przechodzi granica głównego europejskiego działu wód, oddzielającego zlewiska Bałtyku i Morza Czarnego. Osobliwością Parku są licznie występujące słone źródła. Nie tylko solanki ukryte są pod powierzchnią ziemi. Znane są złoża roponośne ciągnące się pasmem od Berehów Dolnych i Łodyny przez Ropienkę, Wańkową i Leszczowate po Witryłów, Temeszów i Obarzym. Już w 1886 r. prowadzono eksploatację ropy naftowej w Ropience, a tuż przed II wojną stanęło na tym terenie 70 szybów o średniej głębokości 300 m. Obecnie złoża są już na wyczerpaniu.

Niezamieszkałym dolinom Parku uroku dodają stare drzewa owocowe pozostałe po dawnych wsiach wysiedlonych w latach 1945 - 47. W Parku spotkać można takie gatunki jak: niedźwiedź brunatny, ryś, wilk, żbik, wydra, jeleń szlachetny, dzik, orzeł przedni, orlik krzykliwy i grubodzioby, jastrząb, trzmielojad, puchacz, puszczyk uralski, sóweczka, dzięcioł trójpalczasty i białogrzbiety. Łąki w dolinach rzek i potoków są miejscem żerowania dla wielu gatunków ssaków: jelenia szlachetnego, sarny, dzika, lisa i borsuka. Doliny te są również wspaniałym terenem łowieckim ptaków drapieżnych oraz miejscem gniazdowania zagrożonego w skali globalnej derkacza.

Park Krajobrazowy Doliny Sanu - utworzony dla ochrony zlewni jednej z najpiękniejszych polskich rzeki - co jest ewenementem- jedynej z polskich dużych rzek górskich, która tak wyrzeźbiła swoja dolinę jak rzeki nizinne. Park obejmuje górny bieg Sanu od źródeł po Jezioro Solińskie, obfitujący w liczne malownicze zakola i przełomy oraz obszary wododziałowe położone na północ od  Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Znajdujemy tu nadzwyczajną obfitość naturalnych, usytuowanych kompleksowo zespołów leśnych (80% lesistości), tereny dawnych wsi bojkowskich, opustoszałych po dramatycznych przejściach ich mieszkańców, gdzie przyroda odnowiła się rzadko spotykaną bujnością i żywotnością oraz różnorodną faunę i florę (806 gatunków roślin naczyniowych, w tym 127 górskich). Sama rzeka San przez swoje położenie na styku odmiennych stref geograficznych i klimatycznych ma - jak potwierdziły badania - najbogatszą z polskich rzek karpackich faunę wodną, właśnie w swoim górnym biegu. 

Ciśniańsko - Wetliński Park Krajobrazowy chroni walory przyrodnicze i krajobrazowe Bieszczadów Zachodnich. Stanowi otulinę Bieszczadzkiego Parku Narodowego od strony zachodniej i jest częścią Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”. Krajobraz parku tworzą malownicze grzbiety górskie, z których 9 przekracza 1000 m. n.p.m. - są one w większości doskonałymi punktami widokowymi. Teren parku to wartości przyrodnicze charakteryzujące się wysoką - sięgającą 83% lesistością. Duże kompleksy leśne stanowią doskonałe siedlisko bytowania zwierząt. Osobliwością parku są progi skalne i przełomy, a także ostańcowe skałki. Najbardziej cenne przyrodniczo miejsca do których w większości dotrzeć można szlakami turystycznymi objęto ochroną rezerwatową. Walory przyrodnicze zabytki kultury i historii parku można także podziwiać z okien Bieszczadzkiej Kolejki Wąskotorowej.

Rezerwaty

Rezerwat „Dyrbek” Położony jest w paśmie Gór Słonnych, na południowo-zachodnim stoku wzniesienia o wysokości 640 m n.p.m. Celem utworzenia rezerwatu leśnego "Dyrbek" jest zachowanie naturalnego zbiorowiska buczyny karpackiej. Rzeźbę terenu rezerwatu uatrakcyjnia bogata sieć potoków, ostro wcinających się w podłoże. W okresie międzywojennym tuż przy granicy rezerwatu i częściowo w jego obrębie, została założona szkoła szybowcowa w Bezmiechowej, nazywana "akademią szybowcową". Korzystne prądy wznoszenia oraz układ geomorfologiczny tego stoku Gór Słonnych, pozwalały na osiąganie rekordowych lotów.

Rezerwat „Chwaniów” Teren rezerwatu zajmuje północno-wschodnie stoki pasma Chwaniowa, będącego najbardziej na północ wysuniętym fragmentem Polskich Karpat Wschodnich z charakterystycznym układem grzbietów górskich i dolin rzecznych. Bogata rzeźba terenu odznacza się malowniczymi dolinami potoków górskich - lewobrzeżnych dopływów Wiaru. Celem utworzenia rezerwatu jest zachowanie wspaniale wykształconej i zachowanej reglowej buczyny karpackiej z miesięcznicą trwałą, zajmującą blisko 80 % ogólnej powierzchni. Tak rozległe płaty tego zbiorowiska nie występują nigdzie w Karpatach Wschodnich. Rozległe kompleksy starych drzew sprzyjają osiedlaniu się licznych gatunków "puszczańskich" np.: puchacza, bociana czarnego oraz jelenia karpackiego.

Rezerwat „Góra Sobień” Obejmuje on piękne fragmenty lasu grądowego, lipowo-grabowego, buczyny karpackiej i łęgu podgórskiego. Na najwyższym punkcie wzgórza znajdują się ruiny zamku "Sobień". Prowadzone badania wykazały, że w XIII w. w tym miejscu istniał już gród z umocnieniami ziemnymi. Zamek, którego ruiny zostały zachowane do dzisiaj, został wzniesiony po 1340 roku, po zajęciu tych terenów przez Kazimierza Wielkiego. Po 1389 r. nadano go rodzinie Kmitów, która go jeszcze rozbudowała. Opuszczony przez Kmitów, popadł w ruinę. Na terenie rezerwatu urządzona jest ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza pod nazwą "Góra Sobień".

Rezerwat „Na Opalonym” zajmuje północno-zachodnie stoki wzniesienia, położonego w kilkunastokilometrowym paśmie górskim w okolicach Arłamowa. Celem ochrony jest zachowanie naturalnego zbiorowiska buczyny karpackiej porastającej zbocze poprzecinane licznymi potokami. Zbiorowisko buczyny tworzy wspaniały ponad 100 letni starodrzew jaworowo-bukowo – jodłowy z szeregiem drzew osiągających wymiary od 300 do 450 cm w obwodzie. Niezaprzeczalnym walorem przyrody nieożywionej jest obecność na tym obszarze źródeł słonych o składzie chemicznym zbliżonym do wartości jakie mają źródła w Iwoniczu oraz Rymanowie Zdroju.

Rezerwat „Buczyna w Wańkowej” rezerwat leśny. Celem ochrony tego rezerwatu jest zachowanie naturalnych zbiorowisk roślinnych począwszy od łęgu przez grąd do żyznej buczyny karpackiej z szeregiem gatunków rzadkich i chronionych. Znaczną atrakcją faunistyczną terenu rezerwatu oraz bezpośrednio przyległego jest występowanie orła przedniego, puchacza, orlika krzykliwego oraz bociana czarnego.

Rezerwat „Hulskie” im. Prof. Stefana Myczkowskiego, na stokach Otrytu. Celem ochrony jest zachowanie naturalnych zbiorowisk starodrzewów jodły i buka pogórza i regla dolnego. Do najważniejszych przedstawicieli fauny rezerwatu należą: wąż Eskulapa, orzeł przedni, puchacz, orlik krzykliwy, wilk, ryś, niedźwiedź brunatny, żubr.

Rezerwat „Krywe” leżący wokół przełomu Sanu pod Otrytem z interesującymi zbiorowiskami roślinnymi oraz rzadkimi gatunkami roślin i zwierząt. Malowniczy krajobraz doliny Sanu, liczne progi, płyty ześlizgowe, rynny oraz wspaniałe zbiorowisko roślinne stanowią doskonałe miejsce do życia zwierząt. Żyje tu również wiele zwierząt chronionych międzynarodową konwencją: niedźwiedź brunatny, wydra, ryś, żbik, bocian czarny, orzeł przedni, orlik grubodzioby, błotniak łąkowy, gadożer, trzmielojad, puchacz, puszczyk uralski, sóweczka, traszka karpacka oraz wiele innych. Najważniejszym mieszkańcem tego terenu jest wąż Eskulapa.

Rezerwat "Olszyna łęgowa w Kalnicy" obejmuje ochroną jedyne w Bieszczadach naturalne stanowiska górskiego lasu łęgowego z udziałem olszy czarnej oraz narecznica grzebieniasta. Ten rzadki w górach zespół leśny rozwinął się na niskim podłożu torfowym ogł.1 m leżącym na podmokłej łące w łuku obwodnicy bieszczadzkiej w obrębie wsi Kalnica (gm. Cisna). Rezerwat „Łokieć” powstał na terenie nieistniejącej miejscowości o tej samej nazwie. Położony nad Sanem na terenach przejętych przez BPN jest przykładem torfowiska wysokiego. Powstaje ono zwykle w bezodpływowym zagłębieniu terenu jest nawadniane przede wszystkim opadami atmosferycznymi, posiada często własny poziom wód gruntowych. Dominującymi roślinami tych terenów są mchy torfowce, tworzące tu zbity kobierzec. Spotykamy tutaj również wrzos, bażynę, żurawinę, borówkę, brusznicę, owadożerną rosiczkę oraz z rzadka krzewy i drzewa. W okresie rozrodu częstym gościem torfowisk są żmije.

Rezerwat "Sine Wiry" jest rozległym rezerwatem krajobrazowym (450,49 ha) na terenach istniejących niegdyś wsi Łuh i Zawój oraz Polanki. Obejmuje przełomowy, przeszło 7-kilometrowy odcinek rzeki Wetliny, aż do ujścia do rzeki Solinki, około 600 metrów tej rzeki oraz naturalny las z fragmentami starodrzewu bukowo-jodłowego na południowym zboczu masywu Połoma, aż po partie szczytowe (776 m n.p.m.).O szczególnej urodzie, wartościach estetycznych i przyrodniczych tego obszaru przesądza malowniczy - chyba najpiękniejszy w Bieszczadach - przełom rzeki, skalne progi i urwiste brzegi, a także bogactwo natury.

Rezerwat „Gołoborze” o pow. 14 ha, porośnięte rzadkim lasem jodłowo – bukowym, rumowisko skalne zbudowane z piaskowców istebiańskich. Rezerwat można zwiedzać specjalnie wyznaczoną ścieżką dydaktyczną przez kładkę do podnóża Gołoborza. Obok przejścia przez potok odwiert wody mineralnej „Rabe I”. Źródła wód mineralnych posiadają szczawy wodorowęglano – chlorowo – sodowe z zawartością związków arsenu zaliczane do unikalnych w skali europejskiej. Pomocne w leczeniu chorób układu oddechowego, narządu ruchu, chorób reumatycznych, a także wydzielania wewnętrznego i przemiany materii.

Rezerwat „Zwiezło” chroni jeziorka Duszatyńskie, które powstały wskutek osunięcia zbocza na zachodnim stoku Chryszczatej. W wigilię 1907 roku olbrzymie ilości materiału skalnego runęły w dolinę potoku Olchowatego. Powstały pierwotnie trzy jeziorka. Do dzisiaj zachowały się dwa. Podczas II wojny światowej osuszono jedno z jezior w celu wyłapania ryb. Ich głębokość systematycznie maleje i obecnie wynosi około 6 metrów.

Rezerwat „Zakole” utworzony w 1971r. ( 5,25 ha) w zakolu Sanu obok miejscowości Smolnik, chroni florę oraz zespoły roślinności torfowiskowej. Usytuowanie i trudność dostępu gwarantuje, zachowanie na jego terenie pierwotnego ekosystemu tej części Bieszczadów.

Miejscowości

Baligród dawne miasteczko, obecnie osada rolniczo – letniskowa i ośrodek usługowo – handlowy w dolinie Hoczewki, przy szosie Lesko – Cisna. Miasteczko zachowało swój pierwotny kształt z czasów lokacji z XVII wieku. Centrum stanowi rynek, na którym znajduje się pomnik czołg – T- 34, nie mający zresztą nic wspólnego z Bieszczadami. Na rynku znajduje się również pomnik Baligrodzian zamordowanych przez UPA 6 sierpnia 1944 r. Zachowało się także kilkanaście starych murowanych domów, sięgających XVIII w. Niedaleko rynku zachował się zdewastowany budynek cerkwi parafialnej pw. Zaśnięcia Matki Bożej, wzniesionej w 1829 roku.

Bandrów Zachował się tu duży zespół tradycyjnego budownictwa wiejskiego, ok. 3 % dawnej zabudowy. Występują tu dwa typy budynków: bojkowskie chyże i domy kolonistów niemieckich. We wsi kościół rzymskokatolicki p.w. św. Andrzeja Boboli postawiony w latach 1974-1975 z materiałów cerkwi z Jasienia. Kultywuje się tu tradycje wikliniarskie.

Bystre jest jedną z nielicznych miejsc

Opublikował: admin  
 
newsletter
Jeśli chcecie Państwo otrzymywać informację z naszego serwisu prosimy poniżej podać adres mailowy
Odwiedziło nas
Łącznie10795604 osób
W 2017 roku2182519 osób
W Czerwcu 232804 osób
Dzisiaj386 osób
Starostwo Powiatowe w Lesku ul. Rynek 1 38-600 Lesko tel. 013 469 7124 | e-mail poczta@powiat-leski.pl
copyright © 2007 Starostwo Powiatowe Lesko created by iNetServis